لِذاكَ ، هَلْ أَنْتَ يا إِلهِي ، راحِمٌ مَنْ دَعاكَ فَأُبْلِغَ 9 فِي الدُّعاءِ ؟ أَمْ أَنْتَ غافِرٌ 10 لِمَنْ بَكاكَ فَأُسْرِعَ 11 فِي الْبُكاءِ 12 ، أَمْ أَنْتَ مُتَجاوِزٌ عَمَّنْ عَفَّرَ 13 لَكَ وَجْهَهُ 14 تَذَلُّلًا ؟ أَمْ أَنْتَ مُغْنٍ 15 مَنْ شَكَآ إِلَيْكَ فَقْرَهُ 16 تَوَكُّلًا ؟ لغت : 1 - اطاعتت مىكنم ، 2 - و فرمانت را به جا مىآورم ، 3 - حرف تنبيه است براى اقرار به وضعيت خويش ، 4 - افتاده ، 5 - سنگينى كرده ، 6 - پشتش ، 7 - نابود كرده ، 8 - شايسته ، 9 - پس بيشتر تلاش كنم ، 10 - بخشنده ، 11 - پس بشتابم ، 12 - گريستن ، 13 - خاك مالى كند ، 14 - صورتش ، 15 - بى نياز كننده‌اى ، 16 - تهيدستيش . معنا : و من ، اى خداى من ، آن بنده‌ات هستم كه وى را مأمور ساخته‌اى كه به درگاهت دعا و استغاثه كند ، پس او گفت : لبيك و سعديك ، [ كلمه اول در مواردى است كه انسان با تمام وجودش و بدون هيچ شك و شبهه‌اى به خدايش مىگويد كه اطاعتت مىكنم ، دومى هم بعد از اولى معنا مىيابد كه فرمانت را به جا مىآورم . ] حالا ، من همان بنده‌ات هستم اى پروردگار من كه در پيشگاهت به خاكسارى در افتاده‌ام . من آن كسى هستم ، كه خطا و اشتباهات بر پشتش سنگينى كرده ، و منم آنكه گناهان عمرش را نابود نموده ، و منم كسى كه در اثر جهل و نادانى تو را نافرمانى كرده ، در حالى كه شايستهء تو نبود كه او نافرمانيت كند . اى خداى من ، اگر كسى تو را بخواند ، آيا او را مىبخشى و مورد رحمتت قرار مىدهى تا اينكه من هم بيشتر دعا كنم ؟ آيا تو كسى را كه در پيشگاهت گريه كند ، مىآمرزى ، تا من هم بگريه كردن بشتابم ؟ آيا تو از كسى كه صورتش را به خاطر كوچك كردن خويش به خاك درگاهت بسايد ، در مىگذرى ؟ آيا تو كسى را كه از روى توكل و اعتماد از بيچارگى و نيازمندى خود در پيشگاهت شكوه كند ، بىنيازش مىگردانى ؟ 4 - إِلهِي لا تُخَيِّبْ 1 مَنْ لا يَجِدُ 2 مُعْطِياً غَيْرَكَ ، وَ لا تَخْذُلْ 3 مَنْ لا يَسْتَغْنِي